Aleatoriek

ALEATORIEK (van het Lat. alea = teerling) Componeerprocédé waardoor tenminste één onvoorzien element in de actualisering van het muziekwerk wordt betrokken. Uit een eindige reeks van mogelijkheden door de componist omschreven, wordt er bij elke actualisering één gekozen. De keuzebeslissing fungeert ten opzichte van het geheel der mogelijkheden als een gok. De term kwam in gebruik ca. 1957 toen het procédé in West-Europa voor het eerst uitdrukkelijk toepassing vond in composities van o.m…