Ars Antiqua

In de muziekgeschiedenis het tijdperk van ca. 1230-1320, dat aansluit bij de Notre-Dame-school en gevolgd wordt door de Ars Nova. De term is ontstaan als tegenstelling tot de laatstgenoemde periode en werd het eerst gebruikt door Wolf, Johannes (1904) ter aanduiding van de eerste mensuraal genoteerde muziek; het gebruik van de term als begrip van een stijlperiode stamt van Riemann, Hugo. De voornaamste vorm van de Ars Antiqua is het motet, dat op de organumpraktijk van de Notre-Dame-school steunde...