Hoketus

HOKETUS (HOQUETUS) Compositievorm, die vooral in de 12de en 13de eeuw werd toegepast. Hierbij pauzeerden de verschillende stemmen om beurten op zeer korte afstand en brachten afwisselend tonen van de melodie, een en ander zonder rekening te houden met de tekst. Deze vorm wordt o.a. beschreven door de Engelse theoreticus Walter Odington, die als definitie geeft: ‘dum unus cantat, alter tacet’. Verwant aan het principe van de hoketus is de zgn. durchbrochene Arbeit in het instrumentale samenspel…