Maxima

MAXIMA (Lat.) letterlijk = grootste. Een van de notentekens (notenwaarden) van de mensurale muziek; voor het eerst door Keulen, Franco van, medegedeeld. De maxima werd voorgesteld: in de 13de eeuw door het teken , duurde tweemaal zo lang als de longa, en werd ook duplex longa genaamd. In het midden van de 15de eeuw, toen de open (witte) tekens in de plaats van de dichte (zwarte) kwamen, kreeg de maxima de vorm van .