a Duits: welke naam wel op de verbreiding, evenwel niet op de herkomst slaat; het oudste voorbeeld van deze notatie wordt nl. gevonden in een Engels hs. uit de eerste helft van de 14de eeuw, het ‘Robertsbridge
’-ms., waarin bovendien Italiaanse en Franse invloeden zijn waar te nemen, zoals transcripties naar de ‘Roman de Fauvel
’. Tot de oudste Duitse bronnen behoren de tabulaturen van Adam van Ileborg (1448), het ‘Fundamentum organisandi
’ van Conrad Paumann (1452) en het zgn...
