Αρμονικοί. (1) Δευτερεύοντες φυσικοί φθόγγοι που αποτελούν συνθετικό κάθε μουσικού ήχου, μολονότι δεν ακούγονται καθαρά. (Βλέπε Ακουστική). (2) Ψηλοί φθόγγοι φλαουτίστικης χροιάς, που παράγονται από έγχορδα όργανα με ελαφρό άγγιγμα της χορδής, χωρίς, δηλαδή, η χορδή να πιεστεί στην ταστιέρα. Εκτός από τους «φυσικούς αρμονικούς
» που μόλις περιγράψαμε και οι οποίοι λαμβάνονται απο ανοιχτή χορδή, υπάρχουν και οι «τεχνητοί αρμονικοί
» που λαμβάνονται από πιεσμένη χορδή. Η εισαγωγή των αρμονικών στη μουσική...
