Ήθος των Γενών (αρχ. ελλ. + βυζ.). Α) Το ήθος του διατονικού γένους περιγραφόταν ως φυσικό, αρρενωπό και αυστηρό (Αριστείδης Κόίντιλιανός), ως «σεμνόν και εύτονον
» (Θέων ο Σμυρναίος) ή ως «απλούν τε και γενναίον και φυσικώτερον
» (Μιχ. Φελλός). Β) Το ήθος του χρωματικού γένους περιγραφόταν ως γλυκύτατο και παραπονιάρικο («ηδυστόν τε και γοερώτατον
» - Αριστείδης Κόιντιλιανός) και παθητικό (Γ. Παχυμέρης). Γ) to ήθος του εναρμόνιου γένους ήταν κατά τον Αριστ. Κοϊντιλιανό, «διεγερτικόν και ήπιον
».
