Κόντα

Κόντα (Coda) Ιταλ. = Ουρά. Ένα μουσικό τμήμα στο τέλος μιας σύνθεσης, που πέφτει έξω από τη βασική δομή της, με σκοπό να αυξήσει την εντύπωση του φινάλε. Οι περισσότερες συνθέσεις, ακόμα και μικρές, έχουν κόντα, π.χ. το Νυχτερινό σε Μι-ύφεση, του Σοπέν, (βλέπε Διμερής φόρμα). Στα ανεπτυγμένα παραδείγματα φόρμας σονάτας (πρώτα μέρη στις σονάτες, συμφωνίες κ.λπ. των Μπετόβεν, Μπραμς, Μπρούκνερ), η κόντα αποδεικνύεται πολύ σημαντική, αντιπροσωπεύοντας την τελική κορύφωση. Σε αργά μέρη έχει συνήθως χαρακτήρα...