Σαπφώ

Σαπφώ (περ. 630-570 π.Χ.). Η μεγαλύτερη λυρική ποιήτρια της αρχαίας Ελλάδος, που επονομάστηκε Δεκάτη Μούσα ή Θνητή Μούσα και Θηλυκός Όμηρος. Η Σαπφώ (στην αιολική διάλεκτο Ψάπφα ή Ψαπφώ) γεννήθηκε στην Ερεσό της Λέσβου και έζησε στη Μυτιλήνη, εκτός από ένα διάστημα που έζησε στις Συρακούσες. Περίφημη και ως μουσικός, συνέθεσε ύμνους, επιθαλάμια κ.ά. και θεωρείται η πρώτη που χρησιμοποίησε πλήκτρο στην κιθάρα. Κατά τον Αριστόξενο, η Σαπφώ επινόησε την μιξολυδική αρμονία.