Ύδραυλις, η

Ύδραυλις, η, (και Ύδραυλος, ο) (ύδωρ + αυλός). Όργανο των αρχαίων Ελλήνων, ο προγονος του Εκκλησιαστικού Οργάνου που επινοήθηκε από τον Κτησίβιο της Αλεξάνδρειας (περ. 300-250 π.Χ.). Αντί για φυσερά είχε ένα μεταλλικό δοχείο γεμάτο νερό, που χρησίμευε ως μέσο μετάδοσης και ρύθμισης της πίεσης του αέρα, που διαβιβαζόταν στους σωλήνες με χειραντλίες και έφτανε σ’ ένα κουδούνι που βρισκόταν μέσα σε νερό. Είναι η αρχική μορφή του Εκκλησιαστικού Οργάνου και ήταν σε χρήση έως το 4ο μ.Χ...