Υπάτη

Υπάτη, (ή Βαρεία) (αρχ. ελλ. + βυζ.). Ονομασία της περιοχής των βαρέων φθόγγων (Γα, Δι, Κε). Στην αρχαία μουσική, υπάτη (ενν. χορδή) ήταν η ύψιστη η μέγιστη (ως προς το μήκος) χορδή, από τις τρεις που αποτελούσαν την ελληνική μουσική κλίμακα, αλλά η κατώτατη ως προς την οξύτητα του τόνου. Η μελωδία που εκτείνεται στους βαρείς φθόγγους ονομάζεται υπατοειδής. Οι άλλες δυο περιοχές είναι η νήτη και η μέση. Σύμφωνα με άλλους συγγραφείς, υπάτη ονομάζεται η πρώτη (βαρύτερη) κλίμακα της τρις . Σύμφωνα με άλλους συγγραφείς, υπάτη ονομάζεται η πρώτη (βαρύτερη) κλίμακα της τρις ...